Doen – Skaten

Standaard

Hadden jullie deze vroeger ook?

Gisteren moest ik werken, maar toen eigenlijk toch nog, en had ik opeens een vrije avond over.
Het was mooi weer, en ik dacht, laat ik eens de skates uit de kast pakken en een lekker rondje gaan skaten.

Zo gezegd zo gedaan, en met de skates in de hand liep ik eerst alle trappen af naar beneden alvorens ik deze aantrok en naar buiten ging. Ik had getwijfeld over de bescherming, waren die knie -en polsbeschermers nu echt nodig? Maar ik koos ervoor om deze toch aan te doen en het feit dat ik er uitzag als een complete dork, of een uberprofessional maar voor lief te nemen.

Ik ben blij toe, toen ik mijn straat nog niet uit was ging ik al een paar keer bijna onderuit, ik greep me vast aan elke boom en elk paaltje om naar de overkant te komen, en bij het stoplicht stond er een ambulance te wachten en ik dacht alleen maar ‘Oh god, laat me niet vallen voor die ambulance’ (terwijl, je kunt het slechter treffen als je valt, maar daar dacht ik gisteren niet bij na.)

Toen ik eindelijk op ‘normale’ ondergrond kon skaten ging het in een keer weer soepel en vond ik het erg leuk, alleen zijn ‘normale’ ondergronden nog al zeldzaam in Amsterdam, en kwam in onderweg sowieso 2 bruggetjes tegen waarbij ik ‘downhill’ me met alle macht vastgreep aan de reling. Als het gefilmd zou zijn, dan, ja geen idee, wilde waarschijnlijk niemand het zien, maar ik zou nooit meer gaan skaten denk ik.
Enfin, ik ging door met skaten en eindigde uiteindelijk in het Amsterdamse Bos, was niet een goed idee, want de ondergrond was niet zo prettig, het kietelde aan mijn voeten en het voelde alsof ik op zo’n trilplaat stond uit de fitness.
Dus ik weer terug, en toen kwam er een stukje wat echt superfijn aanvoelde, en ik ging als een speer, en onderweg kwam ik een stel tegen met hondje, en ik knikte vriendelijk en zij ook, en toen zag ik paaltjes en dacht ik hmmm, en toen opeens bakstenen en dat ging niet goed.

Nee, ik ben niet gevallen, maar ik draaide me om, en heb hetzelfde stuk teruggeskated, langs de mensen met het hondje, en toen ik weer terug op mijn beginpunt was ging ik weer, en weer, steeds hetzelfde stuk, en steeds dezelfde mensen met dat hondje.
Dat was wellicht een beetje ‘awkward, maar ik ging ten slotte als een speer.

Ik vind skaten erg leuk, het was jaren geleden, maar ik kon er van genieten. Ik kon toen en kan nu nog steeds niet remmen.
Als ik dus een oversteek zie, in de verre verte, begin ik al met stoppen te skaten om voor een stilstand te kunnen staan mocht ik bij de kruising komen. Of ik knal met volle vaart tegen stoplichtpalen op om niet overreden te worden.
Daar kan dus nog aan gewerkt worden, maar ik denk dat ik wel vaker een rondje zal skaten op een mooie zomerse avond.
Gewoon, omdat het kan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s