Leven – Turkish Delight

Standaard


Ik hou van het Turkse winkeltje op de Albert Kuip. Het is er altijd druk, de mensen die er werken zijn superaardig en ze hebben alles. Groente, fruit, kruiden, kaas, vlees, olijven, ingemaakte citroenen, verse gember, poedertjes, zongedroogde tomaten, brood, you name it they got it. Het ruikt er heerlijk en ik pak alles wat ik nodig heb en hou het vast in mijn handen. Een medewerker komt aangerend met een plastic tasje en helpt me alles over te hevelen.
Vervolgens komt er iemand anders die mijn spullen vast op de toonbank legt, ‘anders is het te zwaar.’
Het is klein, en de rij loopt soms tot buiten door. Mensen roepen, lachen, en ik denk alleen maar ‘Yes, ik ga zo lekker koken en ik hoef helemaal niet meer naar de Albert Heijn, want hier is alles!’
En het mooiste moment is altijd het afrekenen, ik zie ze scannen, wegen, alles in een groot tasje doen, en dan hoor ik, ‘dat is dan tien euro’
Ja daar hou ik van.

Toen ik thuiskwam met al mijn boodschappen ging ik ontzettend lekkere dingen maken, een soep en een salade, daarover deze week meer.
En zoals ik gisteren al tegen een vriendin zei, ik wil dus later een grote keuken, met kookeiland en barstoelen, zodat mensen kunnen kletsen en zitten terwijl ik in mijn pannen roer en een braadslee uit de oven haal. Ik reik dan naar mijn kruidenrekje en zet na het eten alles in een afwasmachine.
Maar goed, eerst dan nog maar een echt huis.

Advertenties

Eén reactie »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s