Leven – Met friends the hort op

Standaard

Jaren geleden was er een tijd dat ik bij een restaurantje werkte, met een heleboel leuke en gezellige andere mensen. En zo ontstond er een vriendinnen groepje, waarvan sommigen elkaar heel vaak zien en sommigen elkaar wat minder, maar er is altijd wel een moment dat we weer eens mailen en een afspraak plannen.
Zo hebben we een tijd geleden onze ‘Smaken verschillen’ etentjes gehad, waarbij we elkaar probeerden te overtroeven met onze kookkunsten en ook cijfers gaven aan het eten, de sfeer, en een eventueel thema.

Nu kwam het plan om een weekendje weg te gaan, en na heel vaak heen en weer gemaild te hebben over het vinden van een datum waarop (bijna) iedereen kon, vond dit dan eindelijk plaats afgelopen weekend.
Negen meiden in een huisje; het is waarschijnlijk precies zoals je het voor je ziet. Veel gillen, veel praten, veel wijn, veel eten en weinig slapen.

Het was supergezellig, op vrijdagavond speelden we ‘I’ve never…’ (voor degenen die het niet kennen, je zegt bijvoorbeeld: Ik heb nog nooit een zandkasteel gebouwd, en als je dat wel hebt gedaan moet je drinken.) (En nee, onze vragen gingen inderdaad niet over zandkastelen, maar dat was ter illustratie.) (Er zijn kinderen op internet.) En dit alles deden we onder het genot van een heerlijke courgette soep, dat recept volgt snel.

Zaterdag was de dag van het slootje springen, het wandelen naar de supermarkt, het drinken van een cappuccino (Ik was er heilig van overtuigd dat ze in het durp waar we waren dat niet kenden, maar ze hadden zelfs Latte Macchiato op de kaart staan. Damn mijn grootstedelijke bekrompenheid), en het eten van een heerlijk lamsgehaktbrood, blini’s van zalm, en kaasfondue.
Na de lamgsgehakt en blini’s en voor het bereiden van de kaasfondue zijn we dan ook nog een nachtelijke wandeling gaan maken (nu ja, het was 8 uur s avonds, maar het was pikkedonker, dus het voelde als nacht) om wat ruimte te creëren in onze buiken. Uiteraard was er een iemand bij die zich steeds ging verstoppen achter bomen en in struiken om ons te laten schrikken en werd er steeds geroepen, ‘Oh nee, er loopt iemand achter ons’
Je weet wel hoe dat gaat.

Enfin, toen voelde ik mij overmoedig en vond ik dat ik wel slootje kon springen.
Ik gaf mijn telefoon af, nam een aanloop, bereikte bijna de overkant, stond een halve seconde stil, en tuimelde toen met mijn rug in de sloot.
Het is gelukkig niet vastgelegd op camera, maar het gelach van mijn ‘vriendinnen’ klinkt nog elke nacht in mijn slaap.
Diezelfde dag was een andere vriendin namelijk ook gaan slootje springen en zij is haar schoen verloren in de modder toen ze landde. Was ook hilarisch, en dat staat wel op film. (gnagna)

Tot slot, waren er ook hertjes en eenden en geitjes, en is Sinterklaas nog langs geweest, is er piano gespeeld en hebben we heel veel gelachen.

Hieronder wat foto’s van het weekend!

Advertenties

Eén reactie »

  1. ahhh hahahaha, ziet er toch hartstikke gezellig uit zo!! En dat spelletje I never, ik heb wel zo’n gevoel wat de vragen zijn ;). Leuk hoor, dat jullie dus nog altijd contact houden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s