Zien – Herakles

Standaard


Gisteren was ik met mijn oma naar toneel. Naar de Appel in Den Haag om precies te zijn, en wij gingen naar de theatermarathon van Herakles, een 11 uur durend spektakel. 11 uur? 11 uur lang toneel?
Jazeker, 11 uur lang. Al eerder heeft de Appel dit soort marathons opgevoerd. Het begon in 2003/2004 met Tantalus, een voorstelling over de Trojaanse Oorlog, een paar jaar later (2007-2008) kwam Odysseus op de planken, en dat was de eerste marathon voorstelling waar ik door mijn oma mee naar toe ben genomen. Het was onvoorstelbaar mooi en groots en indrukwekkend, en sindsdien gaan we altijd samen naar deze marathons. Twee seizoenen daarna was het de beurt aan de Tuin van Holland, voor het eerst geen groot Grieks epos. Ik moet zeggen dat ik deze ook wat minder vond, al waren er een paar stukken tussen die erg goed waren, over het algemeen is deze wat minder blijven hangen.

Nu, 2012 was dan de beurt aan Herakles, een eigenlijke prequel van de vorige voorstellingen.
En wat was het goed! Het hele verhaal was opgebouwd in 9 delen, en elk deel duurde ongeveer drie kwartier a een uur, en na elk deel had je pauze, dus het was zeer goed te doen. Na de eerste drie delen kreeg je een lunch geserveerd en na de middelste drie delen het diner. In de andere pauzes kon je koffie drinken, of een wijntje nuttigen.

Maar terug naar de voorstelling, wat bij de Appel altijd de meeste indruk op mij maakt zijn de decors, en hoe ze omgaan met de ruimte. Bij elke grote voorstelling wordt het hele theater verbouwd, en elke keer kom je weer in een compleet andere zaal binnen. Ze zijn zo goed met ruimte, verborgen panelen, openklappende deurtjes, bankjes, het blijft een heerlijkheid om alleen daar al naar te kijken.
En dan de acteurs, het is een redelijk klein gezelschap en iedereen speelt meerdere rollen, maar door de fantastische kleding en pruiken en door hun spel laten ze je geloven in elke rol die ze neerzetten.
Het is grappig, zielig, eng, spannend en vooral boeiend. Het is een ingewikkeld verhaal, het gaat over Herakles, maar er worden zoveel uitstapjes gemaakt naar andere mythes, en andere helden, zo gaat het over Jason en de Argonauten, komt Theseus uitgebreid aan bod en als een soort rode draad de Godenfamilie, Zeus en Hera, Apollo, Ares, Aphrodite, Poseidon en noem ze maar op. Erger dan een soapfamilie, deze Goden, maar zo leuk neergezet.

Ja, het is lang, maar het is het waard, en als je van toneel houdt of van Griekse verhalen, of je wilt eens iets anders doen, dan raad ik zeker aan om dit toneelstuk te bezoeken.
Ze spelen nog tot en met oktober in Den Haag, en ik hoorde ook geluiden dat ze in Carre drie dagen gaan spelen, maar ik weet niet precies wanneer.

http://www.toneelgroepdeappel.nl/page/5508/Herakles

Alle foto’s zijn van Leo van Velzen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s