Back in the day – Griezelfascinatie

Standaard

Het is alweer enige tijd geleden dat ik mijn nieuwe rubriek het leven in heb geroepen, klik hier voor de eerste editie. Nu is het tijd voor mijn nieuwe Back in the day.

Zoals je hier hebt kunnen lezen hou ik heel erg van enge films, en ook al vond ik E.T. en Hook nog te eng toen ik jong was, was ik groot fan van tvseries a la Are you afraid of the Dark en Goosebumps en Eerie Indiana (Btw, grote crush op de hoofdpersoon van deze serie).


Ook ben ik al vroeg begonnen met het lezen van enge boeken. Ik kan helaas niet meer zeggen wanneer en hoe het is gekomen, maar laten we voor het gemak de Griezelbus van Paul van Loon de schuld geven. Toen ik die had verslonden was het hek van de dam. Alle andere griezelbussen kwamen natuurlijk voorbij, en de kippenvelreeks, en als hoogtepunt de blauwe thrillerboekjes:
Het verlaten strandhuis, en de babysitter, de Moordexpress, je kent ze wel. Volgens mij waren die iets van 5,95 (gulden toen nog natuurlijk) bij de kinderblokker, enfin daar kocht ik ze altijd, en die gingen de hele klas rond, netjes je naam in het boek schrijven, want je wilde ze wel terug, en hoe meer moord en doodslag hoe beter.

 

 

 

 

Toen ik een keer bij mijn tante op een verjaardag was, was haar buurjongen daar ook, een jaar of twee ouder dan ik toen was, en hij vertelde over de griezelclub krant. Hij nam me mee naar zijn huis en liet me zien wat dat inhield.
Het was fantastisch, en dat wilde ik ook. Dus kreeg ik een abonnement op de griezelkrant, waar de schrijvers als Paul van Loon, Bies van Ede, Tais Teng, Eddy C. Bertin voor schreven. Het blad verscheen elk kwartaal en er stonden enge verhalen in, previews van nieuw te verschijnen boeken, en je kreeg een omslag erbij van boeken uit de serie.
Het ging zelfs zo ver dat ik een spreekbeurt heb gehouden op school hierover, terwijl het geen spreekbeurten seizoen was, om zoveel mogelijk klasgenootjes lid te laten worden. Is me niet gelukt geloof ik, en het spijt me om te zeggen dat mijn verkoopskills niet veel beter zijn geworden over de jaren.
Ook op mijn schooltekeningen had dit zijn weerslag, zo tekende ik uitsluitend horror achtige situaties, vissen met een skeletlichaam in een aquarium, ‘Oogman’ een oog met aders en ledematen die venijnig lachend op een berg met bliksemschichten stond, of wat te denken van het gat in het hek, waarachter een kerkhof met skeletten lag, hangend aan de galg, onder de guillotine, monden versperd in schreeuwen waar Edvard Munch alleen maar had van kunnen dromen.
Als ik de tekeningen zo terugkijk, vraag ik me af waarom de school toentertijd niet even met mijn ouders heeft gebeld, en gezegd dat ze ze zich ietwat zorgen maakten om mijn excentrieke expressie. Maar ik haalde goede cijfers, en met mijn blauwe ogen en kuiltjes in mijn wangen leek het niemand echt te deren.

 

Bon, na die jeugdliteratuur ging ik vrolijk in een moeite door naar Stephen King, en Dean Koontz, ook de medische thrillers van Robin Cook moesten er aan geloven.
Toen was het klaar met de thrillers. Eventjes. Sinds een jaar of twee zit ik er weer midden in, en kan het me niet gruwelijk genoeg zijn. Het tekenen heb ik helaas laten varen, maar als er in een boek beschreven wordt dat er een lijk met bloed besmeurd zonder ingewanden in iemands boekenkast ligt, dan wrijf ik toch even vergenoegzaamd in mijn handen.
Maar mijn blauwe ogen en kuiltjes in de wangen heb ik nog altijd, dus mensen verwachten die bloeddorstige kant niet van mij.

En ja, voor de mensen die er op hoopten, hier wat tekeningen van toen.

Ja, das eng he?

Jullie fan van de thrillers ofzo? Of heb ik jullie nu allemaal weggejaagd hier? ;)

Advertenties

»

  1. Ja! De blauwe thrillerboekjes, ik weet het nog goed… :) Gelijk zin om ze uit het stof te halen. Hmm, misschien ook niet. Toch anders als je ze nu leest, denk ik…

  2. ohh die blauwe boekjes van de blokker! fan was ik, echt zo;n fan!! ik vond ze toen zoo goed geschreven, maar ik ben benieuwd wat ik er nu van zou vinden haha

  3. Dit verhaal is ontzettend herkenbaar! De griezelbus- en kippenvelserie heb ik verslonden, ‘blauwe boekjes’ zeggen me niet zoveel maar ik denk dat ik die ook wel gelezen heb, want de omslagen komen me wel heel bekend voor. En ken je Fear Street, en De laatste klas (oid)? Dat waren ook zulke vette boeken van R.L. Stine. IJskoude handen is ook nog heel lang één van mijn lievelingsboeken geweest, het plot was zo goed, haha. Nu lees ik dit soort boeken eigenlijk nooit meer, misschien moet ik daar eens verandering in brengen…

    • Jaa moet je weer gaan lezen ;) Fear street ken ik zeker wel, De laatste klas heb ik nog nooit van gehoord, maar misschien als ik het zie. Maar een beetje horror op zijn tijd kan geen kwaad ;)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s